Νέα μελέτη αποκαλύπτει το μυστήριο της ζωής του Τυραννοσαύρου Ρεξ
Όπως οι ήρωες της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας που χρειάζονταν χρόνο για να φτάσουν στην ακμή τους, έτσι και ο μεγαλύτερος θηρευτής που πάτησε ποτέ το έδαφος της Γης, ο Τυραννόσαυρος Ρεξ, ακολουθούσε μια παρόμοια πορεία προς τη μεγαλοσύνη.
Μια επαναστατική μελέτη που εξέτασε τη μικροδομή του οστικού ιστού σε 17 απολιθωμένα δείγματα αποκαλύπτει ότι ο T.rex χρειαζόταν περίπου 40 χρόνια για να φτάσει στο μέγιστο μέγεθός του: δώδεκα μέτρα μήκος, έξι μέτρα ύψος και βάρος οκτώ τόνων.
Η σταδιακή ανάπτυξη του βασιλιά των θηρευτών
Η παλαιοϊστολόγος Χόλι Γούντγουαρντ από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Οκλαχόμα, κύρια συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση "PeerJ", εξηγεί: "Αυτή η πορεία ανάπτυξης είναι πιο σταδιακή από ό,τι αναμενόταν. Αντί να φτάνει γρήγορα στο μέγεθος ενός ενήλικου, ο T.rex περνούσε μεγάλο μέρος της ζωής του σε νεανικά έως υποενήλικα στάδια".
Όπως οι αρχαίοι Έλληνες μελετούσαν τους δακτυλίους ανάπτυξης των δέντρων για να κατανοήσουν τον χρόνο, έτσι και οι σύγχρονοι ερευνητές εξέτασαν τους ετήσιους δακτυλίους στα οστά των ποδιών του T.rex, αποκαλύπτοντας ένα ευέλικτο πρότυπο ανάπτυξης.
Η σοφία της προσαρμογής
"Κάποια χρόνια δεν μεγάλωνε πολύ, ενώ άλλα χρόνια μεγάλωνε αρκετά", σημειώνει η Γούντγουαρντ. "Όταν οι συνθήκες δεν ήταν καλές, δεν ξόδευε ενέργεια για ανάπτυξη, αλλά όταν ήταν ευνοϊκές, μπορούσε να μεγαλώσει περισσότερο".
Αυτή η στρατηγική, που θυμίζει τη σοφία των αρχαίων Ελλήνων για τη μετριοπάθεια και την προσαρμογή, επέτρεψε στον T.rex να επιβιώνει σε δύσκολες περιόδους και τελικά να κυριαρχήσει στο οικοσύστημά του.
Η κληρονομιά του τέλους μιας εποχής
Οι Τυραννόσαυροι κυριάρχησαν στη δυτική Βόρεια Αμερική κατά την Κρητιδική Περίοδο, μέχρι την καταστροφική πρόσκρουση του αστεροειδούς στη χερσόνησο Γιουκατάν πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια. Αυτό το γεγονός, που σηματοδότησε το τέλος της εποχής των δεινοσαύρων, εξάλειψε τα τρία τέταρτα των ειδών της Γης.
Η νέα μελέτη υποδηλώνει ότι το προσδόκιμο ζωής του T.rex ήταν 45 έως 50 χρόνια, σημαντικά μεγαλύτερο από προηγούμενες εκτιμήσεις των 30 ετών.
Όπως παρατηρεί ο παλαιοντολόγος Τζακ Χόρνερ από το Πανεπιστήμιο Τσάπμαν: "Η παρατεταμένη περίοδος ανάπτυξης θα παρείχε στα νεότερα άτομα περισσότερο χρόνο για να αποκτήσουν ζωντανή λεία, ενώ τα μεγαλύτερα ενήλικα άτομα ήταν πιο ευκαιριακά, βασιζόμενα περισσότερο στην κατανάλωση κουφαριών".