Άη Λαός: Η τραγωδία του Ευριπίδη συναντά τον Λάγιο και τη Μπέλλου σε ένα σκηνικό ρέκβιεμ για την Ιστορία

Σαράντα τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία του ιστορικού δίσκου «Άη Λαός» (1983), η μουσική κληρονομιά του Δημήτρη Λάγιου και η εμβληματική ερμηνεία της Σωτηρίας Μπέλλου ενώνονται επί σκηνής με τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη. Η πρωτότυπη μουσικοθεατρική παράσταση του Στέλιου Βραχνή, που ήδη γνώρισε θερμή ανταπόκριση σε Θεσσαλονίκη, Γρεβενά και Αλεξανδρούπολη, μετατρέπεται σε ένα σκηνικό ρέκβιεμ για την ήττα ενός λαού, τους νεκρούς των πολέμων και όσους επιβιώνουν μέσα στα ερείπια της Ιστορίας.

Η συνάντηση δύο κόσμων: Από την Τροία στο σήμερα

Ο σκηνοθέτης Στέλιος Βραχνής δεν προσεγγίζει τον «Άη Λαό» αυτόνομα. Δημιουργεί έναν κοινό δραματουργικό άξονα με τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη, φέρνοντας σε διάλογο τον αρχαίο λόγο με τους στίχους του Μιχάλη Μπουρμπούλη και τη μουσική του Λάγιου. Η παράσταση ξεκινά λίγες ώρες μετά την πτώση της Τροίας. Ο πόλεμος έχει τελειώσει, η πόλη έχει καταστραφεί και οι γυναίκες της Τροίας βρίσκονται αντιμέτωπες με την απώλεια, την αιχμαλωσία και την αβεβαιότητα του μέλλοντος.

Μέσα από τις «Τρωάδες», η ιστορία του αφανισμού μιας πόλης συναντά τον σύγχρονο απόηχο της Ιστορίας. Ο «Άη Λαός» συνομιλεί με αυτό το υλικό ως μουσικό αντίστιγμα: μια αφήγηση για έναν λαό που βιώνει την ήττα, την απώλεια και τη μνήμη που δεν παύει να επανέρχεται. Η σκηνή και η πλατεία συνδέονται σε έναν ενιαίο χώρο μαρτυρίας, όπου το παρελθόν δεν παραμένει ιστορική αναφορά αλλά ενεργό παρόν.

Μια πολυφωνική σκηνική εμπειρία

Η εμβληματική ερμηνεία της Σωτηρίας Μπέλλου επαναπροσδιορίζεται μέσα από μια πολυφωνική σκηνική ανάγνωση. Η μουσική του Δημήτρη Λάγιου επανενορχηστρώνεται για έγχορδα, πνευστά και ηλεκτρονικό ήχο, δημιουργώντας έναν σύγχρονο ηχητικό τόπο ανάμεσα στη μνήμη και το παρόν. Ένα σύνολο δεκαεννέα ηθοποιών, τραγουδιστών και μουσικών συγκροτεί έναν ενιαίο σκηνικό οργανισμό, όπου λόγος, μουσική και σώμα λειτουργούν ως κοινή δραματουργική πράξη.

Η ηθοποιός Γιώτα Φέστα επιστρέφει στον ρόλο της Εκάβης, η Ιωάννα Πηλιχού ενσαρκώνει την Ανδρομάχη, ενώ η Άλκηστις Αγγελοπούλου αναμετριέται με το πρόσωπο της Κασσάνδρας. Στην παράσταση συμμετέχει και η ερμηνεύτρια Υακίνθη Λάγιου, συνδέοντας το έργο με τη ζωντανή μουσική κληρονομιά του πατέρα της και δημιουργού του.

Ζωντανό τοπίο μνήμης: 2.000 ανδρικά ρούχα επί σκηνής

Στο κέντρο της σκηνικής σύνθεσης βρίσκεται μια εγκατάσταση από 2.000 ανδρικά ρούχα, σύμβολα των απόντων σωμάτων. Ο σκηνικός χώρος μετατρέπεται σε πεδίο συλλογικού πένθους και μνήμης, όπου η απώλεια αποκτά υλική υπόσταση. Οι «Τρωάδες» μιλούν για την άλωση μιας πόλης. Ο «Άη Λαός» για τις πληγές ενός λαού. Ανάμεσα στα δύο έργα, οι ερωτήσεις παραμένουν ίδιες: τι απομένει μετά τον πόλεμο; Ποιοι επιβιώνουν; Και ποια μνήμη κουβαλούν οι ζωντανοί;

Η ταυτότητα της παράστασης

Πρωταγωνιστούν η Γιώτα Φέστα ως Εκάβη, η Ιωάννα Πηλιχού ως Ανδρομάχη και η Άλκηστις Αγγελοπούλου ως Κασσάνδρα. Στον ρόλο του Ταλθύβιου εναλλάσσονται οι Οδυσσέας Πετράκης, Απόστολος Λινάρδος, Αλκιβιάδης Στασινός και Δημήτρης Μαρκόπουλος. Στον χορό ερμηνεύουν οι Άλκηστις Αγγελοπούλου, Πέλια Γιαννουλάτου, Σοφία Γιολδάση, Ελένη Δημοπούλου, Δήμητρα Ζαχαριάδου, Μαρία Κατηρτζίδου, Υακίνθη Λάγιου, Μαίρη Λιόλιου, Ηρώ Σαλάκου και Μυρτώ Χαλέμη.

Επί σκηνής οι μουσικοί Θωμάς Λαζάρου (ηλεκτρονικός ήχος), Θάνος Σταμούλης (πιάνο), Παναγιώτης Ανδρέου (κλαρινέτο), Αγγελική Γκανά (βιολί), Χρήστος Παπαδόπουλος (ηλεκτρική κιθάρα) και Μαρία Τσόλκα (βιολοντσέλο). Η σύλληψη, η σκηνοθεσία και η δραματουργική σύνθεση ανήκουν στον Στέλιο Βραχνή, ενώ η μετάφραση των «Τρωάδων» είναι της Δήμητρας Χ. Χριστοδούλου. Τη μουσική διδασκαλία και τη φωνητική προετοιμασία επιμελείται η Σοφία Γιολδάση, τη μουσική διεύθυνση ο Θάνος Σταμούλης και τις ενορχηστρώσεις οι Θωμάς Λαζάρου και Θάνος Σταμούλης.

Η περιοδεία του Σεπτεμβρίου

Η παράσταση συνεχίζει το ταξίδι της σε όλη την ελληνική επικράτεια. Στις 8 Σεπτεμβρίου παρουσιάζεται στο Φρούριο της Καβάλας, στις 10 και 11 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Κήπου της Θεσσαλονίκης και στις 12 Σεπτεμβρίου στο Ανοιχτό Αμφιθέατρο ΔΙΠΑΕ στις Σέρρες. Ακολουθούν το Θέατρο Μελίνα Μερκούρη στον Βόλο (14 Σεπτεμβρίου), το Θερινό Δημοτικό Θέατρο στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο στην Πάτρα (17 Σεπτεμβρίου) και το Υπαίθριο Θέατρο Φρύνιχος στους Δελφούς (18 Σεπτεμβρίου).

Το ταξίδι ολοκληρώνεται με παραστάσεις στα Ιωάννινα (21 Σεπτεμβρίου, Υπαίθριο Θέατρο ΕΗΜ – Φρόντζου), στην Κοζάνη (23 Σεπτεμβρίου, Ανοιχτό Θέατρο Ποντοκώμης «Μίκης Θεοδωράκης»), στο Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας (25 Σεπτεμβρίου) και στο Βεάκειο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (29 Σεπτεμβρίου). Η ημερομηνία για το Δημοτικό Κηποθέατρο Αλκαζάρ στη Λάρισα θα ανακοινωθεί σύντομα. Η προπώληση εισιτηρίων πραγματοποιείται μέσω του more.com.

Γιατί «Άη Λαός»;

Οι «Τρωάδες» μιλούν για την άλωση μιας πόλης. Ο «Άη Λαός» για τις πληγές ενός λαού. Σε μια εποχή που η Ιστορία επαναλαμβάνεται με οδυνηρό τρόπο, η παράσταση του Στέλιου Βραχνή αποτελεί μια υπενθύμιση ότι η μνήμη είναι το μόνο όπλο των λαών που αρνούνται να ξεχάσουν. Όπως οι γυναίκες της Τροίας σήκωσαν το βάρος της καταστροφής, έτσι και ο ελληνισμός, ανά τους αιώνες, κουβαλά τις πληγές του αλλά δεν λησμονεί την καταγωγή του.