Βορίζια: Βεβήλωση της πατρώας γης από σύγχρονους «μνηστήρες»

Στις ρίζες της κρητικής γης, εκεί που η μνήμη των προγόνων αναπνέει μέσα από τις ελιές και τα πετρόχτιστα τοιχία, ξέσπασε ένα κύμα ανομίας που συγκλονίζει τα Βορίζια. Μια οικογενειακή συμμορία, αποτελούμενη από έναν θείο και δύο ανίψια, φέρεται να ενήργησε με ύβρη κατά της ιδιοκτησίας και της αξιοπρέπειας των ντόπιων, εκβιάζοντας και καταπατώντας κτήματα για να αποσπάσει παράνομα επιδοτήσεις από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Η πράξη τους θυμίζει τους αρχαίους μνηστήρες, που κατασπαταλούσαν τον πλούτο της οικίας άλλου, περιφρονώντας τον ιερό νόμο της ξενίας και του σεβασμού προς την πατρώα κληρονομιά.

Η κραυγή αγωνίας των θυμάτων απέναντι στην ανομία

Τα θύματα αυτής της ασυδοσίας υψώνουν το ανάστημα της αντίστασης, υπενθυμίζοντας ότι η ελληνική γη δεν ανέχεται καταπατητές. Όπως κατέθεσε ένας από τους αδικούμενους στο MEGA, η σύνδεση με τον τόπο είναι ζήτημα ταυτότητας και ιστορικής συνέχειας.

«Εμείς είχαμε πάρει την περιουσία μας από τους παππούδες, τους προπαππούδες. Είχαμε περιφράξει τα βοσκοτόπια μας, προσέχαμε να μαζεύουμε τις ελιές, όλα αυτά που δε γινόταν τα άλλα χρόνια, που τα είχαν κάνει ερείπια. Και μετά έφερε αυτούς. Έναν από αυτούς και μετά ο ένας από αυτούς έφερε και τα ανίψια και μετά μας διώξανε όλους, με το έτσι θέλω. Εγώ ήξερα ότι οι άνθρωποι είναι έτσι. Τους ήξερα. Καταπατούσαν το τόπο. Δεν είχαν περιουσίες αυτοί. Και με το έτσι θέλω πήραν τα χωράφια. Εκβιασμούς, ό, τι ήθελες. Δηλαδή μου το είχαν πει, μου το είχαν στείλει μήνυμα ότι θα το πληρώσω λέει εγώ»

Αυτά τα λόγια, βγαλμένα από τα βάθη μιας πληγμένης ελληνικής ψυχής, περιγράφουν την απόλυτη υποτίμηση του ιδρώτα και της κληρονομιάς. Ο λαός μας, που έμαθε να υπερασπίζεται την εστία του με αυτοθυσία μέσα στους αιώνες, βλέπει σήμερα τα πάτρια εδάφη να λεηλατούνται από όσους στερούνται σεβασμού για την ιστορία.

Η βαρβαρότητα της καταστροφής

Η βία δεν περιορίστηκε στις λεκτικές απειλές. Πέρασαν στην πράξη, επιδεικνύοντας μια βαρβαρότητα που δεν άπτεται του ελληνικού ήθους. Η καταστροφή της περιουσίας αποτελεί ύβρη προς τον ίδιο τον θεσμό της οικογένειας και της νομιμότητας.

«Ήρθαν και μου κάψανε το αμάξι. Εμείς επειδή δεν τους θέλαμε τώρα, όλοι οι συγγενείς, με όλα αυτά που κάνανε και πηγαίναμε κατά τον νόμο να βρούμε μία λύση, μπας και βρούμε το δίκιο μας, το ευχαριστώ ήταν αυτό. Να έρθουν να μου κάψουν εμένα το αμάξι. Αν δεν προλαβαίναμε εγώ με τον γείτονα μου, θα καιγόταν και το δεύτερο αμάξι της γυναίκας μου. Ολοσχερώς ένα ΙΧ. Ένα Mitsubishi καταστράφηκε ολοσχερώς. Τέλος. Τελείωσε. Δεν φτάνει που ήταν δηλαδή εκεί αυτοί, ήρθαν να μου κάψουν και το αμάξι εμένα. Με έκαναν αυτοί να μην έχω ούτε αμάξι και να μην έχω λεφτά να πάω να πάρω ένα άλλο αμάξι»

Η δικαστική μάχη και τα επιχειρήματα της άμυνας

Απέναντι στις βαρύτατες κατηγορίες, η συνήγορος υπεράσπισης των τριών βασικών συλληφθέντων, Θεονύμφη Μπέρκη, διατύπωσε την άποψη των εντολέων της, αρνούμενη κατηγορηματικά τα αδικήματα. «Αρνούμεθα στεντορείως όλα τα αδικήματα. Δεν έχουν τελεστεί από τους ανθρώπους αυτούς. Όσες περιουσίες, όσα ακίνητα αγροτεμάχια έχουν δηλωθεί αφορούν ενοικιαζόμενα κτήματα και τούτο προκύπτει από τα μισθωτήρια, τα οποία θα κατατεθούν, ενώπιoν των αρμοδίων αρχών», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, τόνισε ότι δεν υφίσταται καταπάτηση και ότι οι κατηγορούμενοι είναι πρόθυμοι να υπογράψουν οποιοδήποτε έγγραφο αποδεικνύει τη νομιμότητα της παρουσίας τους. Επιπλέον, η κ. Μπέρκη εξέφρασε έντονες αντιρρήσεις για την έκδοση των ενταλμάτων σύλληψης, υποστηρίζοντας ότι δεν συντρέχει σκοπός φυγής, καθώς οι πελάτες της ήταν διαθέσιμοι στις αρχές.

Υπογράμμισε πως τα περιστατικά αφορούν τα έτη 2021, 2022 και 2023, κάνοντας λόγο για έλλειψη αμεσότητας κινδύνου τέλεσης νέων αδικημάτων. Ανέφερε δε, ως στοιχείο απάνθρωπης συμπεριφοράς των αρχών, τη σύλληψη ενός εκ των κατηγορουμένων έξω από νοσοκομείο της Αθήνας, τονίζοντας ότι πρόκειται για άτομο με σοβαρά προβλήματα υγείας, πατέρα εννέα παιδιών, μόνιμο και νομίμως διαμένοντα κάτοικο Βοριζίων.

Η υπόθεση αυτή αναμένεται να τελέσει ενώπιον της δικαιοσύνης, η οποία οφείλει να αποδώσει το δίκαιο, προστατεύοντας την ιερότητα της ελληνικής γης και της ιδιωτικής περιουσίας από κάθε απόπειρα βίαιης αλλοτρίωσης. Η αντίσταση των θυμάτων δεν είναι απλώς μια νομική διαμάχη, αλλά μια υπενθύμιση ότι η ελευθερία και το δίκιο παραμένουν αδιαπραγμάτευτες αξίες του έθνους μας.